• ساعت : ۱۶:۴۷
  • تاريخ :
     ۱۴۰۵/۰۶/۱۸ 
  • تعداد بازدید : 45
  • کد خبر : ۴۶۷۷۸
در مرکز آموزشی و درمانی شهید رجایی قزوین
توانمندی‌های درمان سوختگی، با تحویل چهار دستگاه تخصصی پزشكی، تقویت شد

به منظور توسعه ظرفیت‌های تخصصی بخش سوختگی مرکز آموزشی و درمانی شهید رجایی قزوین و با هدف فراهم‌سازی امکانات مورد نیاز برای انجام اعمال جراحی تخصصی، چهار دستگاه تجهیزات پزشکی تخصصی، به این مرکز، تحویل شد.

معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی قزوین با بیان این خبر، اظهار کرد: ارزش تقریبی این دستگاه ها، هشت میلیارد ریال است و در نیمه اول شهریور ماه 1405 به مرکز آموزشی و درمانی شهید رجایی تحویل شد.

دکتر داود محمدی گفت: این تجهیزات شامل سه دستگاه «دِرماتوم» دستی و یک دستگاه «مِش‌گِرَفت» (Mesh Graft) است که با توجه به نیازهای تخصصی مرکز، به چرخه خدمت‌رسانی درمانی افزوده شدند.

 

کاربردی بودن دستگاه «دِرماتوم» دستی در جراحی‌های ترمیمی و پلاستیک

به گفته مسؤول حوزه درمان استان قزوین؛ «دِرماتوم» دستی از تجهیزات کاربردی در جراحی‌های ترمیمی و پلاستیک است که برای برداشت لایه‌ای از پوست و تهیه گرافت پوستی مورد استفاده قرار می‌گیرد. وی ادامه داد که این وسیله، به‌ویژه در درمان بیماران دارای سوختگی، زخم‌های وسیع و آسیب‌های پوستی که نیاز به پیوند پوست دارند، نقش مهمی در فرآیند درمان و بازسازی بافت ایفا می‌کند.

 

استفاده از دستگاه «مِش‌گِرَفت» در فرآیند آماده‌سازی و گسترش گرافت‌های پوستی

دکتر محمدی اظهار کرد: دستگاه «مِش‌گِرَفت» نیز در فرآیند آماده‌سازی و گسترش گرافت‌های پوستی مورد استفاده قرار می‌گیرد و امکان استفاده مؤثرتر از پوست برداشت ‌شده برای پوشش سطوح وسیع‌تر زخم را فراهم می‌کند؛ موضوعی که در مدیریت برخی سوختگی‌ها و زخم‌های گسترده از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی قزوین با اشاره به برنامه حوزه درمان در ارتقای بخش سوختگی، در اهمیت تأمین تجهیزات متناسب با نیازهای تخصصی مراکز درمانی، گفت: درمان بیماران دچار سوختگی، به‌ویژه بیماران دارای سوختگی‌های وسیع، نیازمند بهره‌گیری از تجهیزات تخصصی و امکانات مناسب در مراحل مختلف درمان و جراحی است. دکتر محمدی اضافه کرد: به همین دلیل، تأمین دستگاه های دِرماتوم شارژی نیز در دستور کار این حوزه قرار دارد.

 

 

امتیاز :  ۰ |  مجموع :  ۰

برچسب ها

    6.3.2.1
    V6.3.2.1